Bölüm 5: Okyanusun Ninnisi ve Geri Gelen Renkler

Lina suyun içinde taklalar atarak Su Kabuğu'na çarpmaktan son anda kurtuldu. Yengeç, inciyi daha da sıkı kavrayarak savunma pozisyonuna geçmişti. Lina panik yapmak yerine durup düşündü. Kıskaç Lordu gerçekten kötü değildi; o sadece uykusuzluktan bitkin düşmüş ve etrafındaki gürültüye dayanamayan, çaresiz kalmış yaşlı bir canlıydı. Lina yavaşça tekrar öne doğru yüzdü ve ellerini havaya kaldırarak zarar verme niyeti olmadığını gösterdi.

"Saygıdeğer Kıskaç Lordu," dedi Lina zihninden, yumuşak ve sakin bir ses tonuyla. "Ne kadar yorgun olduğunuzu anlıyorum. Yüz yıl boyunca sesten uyuyamamak korkunç bir şey olmalı. Ama siz inciyi susturduğunuzda, sadece sesi değil, okyanusun neşesini ve hayatını da aldınız. Bakın, Mercan Şehri soluyor. Balıklar yuvalarını bulamıyor. Sizin sessizliğiniz, başkalarının felaketi oldu." Yengeç duraksadı, devasa gözleriyle etrafındaki grileşmiş, solgun mercanlara baktı. İçinde hafif bir suçluluk duygusu belirmişti ama yine de inatla, "Peki ben ne yapacağım? Yine o gürültüye mi döneceğim?" diye homurdandı.

Lina gülümsedi. "Hayır. Melodi İncisi sadece tek bir şarkı söylemek zorunda değil. O, okyanusun kalbidir ve kalpler her duyguya karşılık verir. Eğer inciyi ait olduğu yere, Kristal Kaide'ye koyarsak, okyanusun geri kalanına neşeli şarkılar söylerken, sadece sizin bulunduğunuz bu vadiye en huzurlu, en sakin ninniyi fısıldamasını sağlayabiliriz. Bir anlaşma yapalım." Kıskaç Lordu, Lina'nın bu olgun ve adil teklifi karşısında şaşırdı. Kıskaçlarını yavaşça gevşetti. Dev inci, suyun içinde bir balon gibi süzülerek Kristal Kaide'nin üzerine tam oturdu.

İnci yerine yerleştiği anda, inanılmaz bir şey oldu. Önce hafif bir titreşim yayıldı, ardından okyanusun o derin, huzur veren uğultusu geri geldi. Ancak bu ses eskisinden daha farklıydı; neşeli ama aynı zamanda çok düzenli ve saygılıydı. Melodi İncisi'nden yayılan sihirli dalgalar, dokunduğu her mercana anında eski canlı renklerini geri verdi. Pembeler, sarılar, yeşiller bir anda parladı. Bubi o kadar mutlu oldu ki okyanusun en parlak feneri gibi parlamaya ve taklalar atmaya başladı.

Kıskaç Lordu'nun bulunduğu mağaranın etrafında ise, suyun hafifçe kayalara çarpmasıyla oluşan yumuşak, harika bir ninni yankılanmaya başladı. Yengecin göz kapakları ağırlaştı, "Bu... Bu çok güzel..." diyerek yüz yıllık, huzurlu uykusuna daldı. Lina, Pırpır ve Bubi, görevlerini başarıyla tamamlamanın gururuyla yüzeye doğru yola çıktılar. Su Kabuğu, Mavi Koy'a ulaştığında güneş batmak üzereydi. Lina sahile adım attığında, dalgaların kıyıya çarparken çıkardığı o eşsiz şırıltıyı, rüzgarın şarkısını ve martıların sesini duydu. Okyanusun kalbi yeniden atıyordu ve Lina, müziği sadece kulaklarla değil, kalple dinlemenin ne kadar önemli olduğunu bir kez daha anlamıştı.