Bölüm 5: Büyük Tekleşme ve Beige Renkli Huzur

Banyodaki köpükler çekildiğinde, geriye sadece garip bir sessizlik ve hafif bir nem kaldı. Haydar Bey, yerdeki su birikintisinin içinde oturuyordu. Üzerinde sadece beige renkli atleti ve pijama altı vardı.

Çamaşır makinesinin kapağı açıktı. İçeride ne su, ne deterjan, ne de çorap vardı. Kazan, hiç olmadığı kadar parlak ve boştu. Haydar Bey yavaşça ayağa kalktı. Boynundaki sağ tek gitmişti. Barnaby de gitmişti.

O sırada kapı çaldı. Gelen Bedri Bey'di. Elinde, üzerine çamur bulaşmış, tanınmaz halde grimsi bir şey tutuyordu.

"Müjde Haydar Bey!" dedi Bedri Bey, gururla. "Operasyon başarılı. Barnaby'yi mahalle bakkalının tentesinde, bir karga ile kavga ederken bulduk. Karga onu kaçırmaya çalışıyordu ama istihbaratımız sayesinde müdahale ettik. Biraz hırpalandı ama yaşıyor."

Haydar Bey, Bedri Bey'in uzattığı şeye baktı. Bu, Barnaby değildi. Bu, muhtemelen üç yıl önce kaybolmuş, sertleşmiş bir havlu parçasıydı. Ama Bedri Bey'in hevesini kırmak istemedi.

"Teşekkürler Bedri Bey," dedi Haydar Bey, nesneyi huşu içinde teslim alarak. "Şeref madalyasını hak ettiniz."

Bedri Bey gidince, Haydar Bey banyoya geri döndü. Elindeki çamurlu havlu parçasını makinenin üzerine koydu. Sonra çekmecesini açtı. Evdeki tüm diğer çorapları çıkardı; siyahlar, beyazlar, renkliler... Hepsini tek tek ayırdı. Eşlerini çöpe attı. Artık simetriye gerek yoktu.

Haydar Bey, o günden sonra her gün farklı bir çorap giydi. Biri çizgili, biri noktalı. Bazen sadece tek bir ayağına çorap giydi. Dünya artık dosyalanmış kâğıtlar gibi düzgün değildi, ama çok daha huzurluydu. Ve ne zaman çamaşır makinesinin yanından geçse, kazan dairesinden hafif bir determinasyon sesi duyduğuna yemin edebilirdi.