Bölüm 2: Yıldız Tozu Nehirleri ve Renkli Rüyalar

Bulut Gemisi, yıldız tozlarından oluşan ışıltılı nehirlerin üzerinden yavaşça süzülüyordu. Can, geminin kenarından sarkarak aşağıdan geçen parıltılı kuyrukluyıldızları izledi. Etraf o kadar sessiz ve sakindi ki, sadece geminin bulutları yararken çıkardığı hafif "şşşş" sesi duyuluyordu.

Pofuduk, Can'a gümüş ipliklerden örülmüş, parıl parıl parlayan küçük bir ağ uzattı. "Şimdi," diye fısıldadı Pofuduk, "Yeryüzündeki çocuklara dağıtılmak üzere gökyüzünde süzülen tatlı rüyaları toplayacağız."

Can, ağı gökyüzünün lacivert boşluğuna doğru usulca savurdu. Ağın içine anında minik, renkli sabun köpükleri gibi görünen rüyalar dolmaya başladı. Kimi rüyaların içinde uçan neşeli köpekler, kimisinde gökkuşağından kaydıraklar, kimisinde ise sonsuz çikolata şelaleleri vardı. Her bir rüyayı toplayıp geminin sepetine koydukça, Can'ın içi sıcacık oluyor, huzuru bir kat daha artıyordu.

Ancak birden, geminin rotasında titrek ve solgun bir ışık belirdi. Yaklaştıklarında, bunun küçük, ağlayan bir yıldız olduğunu gördüler. Küçük yıldız, "Yolumu kaybettim," diye hıçkırdı zayıf bir sesle. "Büyük Ayı takım yıldızındaki ailemi bulamıyorum, burası çok karanlık."

Can'ın kalbi bu küçük yıldıza sevgiyle doldu. "Korkma," dedi yumuşak bir sesle küçük yıldızı avuçlarının arasına alarak. "Biz seni ailene götürürüz." Pofuduk gülümsedi ve geminin rotasını yıldız haritasına göre çevirdi. Can, küçük yıldızı ısıtmak için annesinin ona söylediği ninnileri fısıldamaya başladı. Can ninni söyledikçe, küçük yıldızın ışığı giderek daha parlak ve sıcak bir altın rengine dönüştü. Uyku perileri etraflarında yavaşça dans etmeye başlamış, geminin içine hoş bir esneme havası yayılmıştı. Can'ın uykusu iyice gelmişti ama görevini tamamlamak istiyordu.