Bölüm 1: Son Seferin Yolcuları

Saat tam gece yarısını vurduğunda, 412 numaralı ekspres treni perona yanaştı. Yoğun, neredeyse elle tutulur bir sis tabakası rayların üzerini kaplamış, istasyon lambalarının soluk sarı ışığını yutuyordu. Vagonun içerisi buz gibiydi. Koltuklarda birbirini tanımayan beş kişi oturuyordu. Hepsinin ortak noktası, aceleyle bu trene binmiş olmaları ve nereye gittiklerini tam olarak bilmemeleriydi.

Karasu kasabasını geride bıraktıklarında, kompartımanın pencereleri tamamen karardı. Dışarıda zifiri karanlıktan başka hiçbir şey görünmüyordu. Genç bir kadın olan Aylin, telefonunu kontrol etmek istedi ancak ekran tamamen ölüydü. Tam o sırada vagonun hoparlörlerinden cızırtılı, derinden gelen boğuk bir ses yükseldi: "Bir sonraki durak: Vicdan Azabı. Lütfen kapılara yaklaşmayın."

Yolcular birbirine şaşkın ve korkulu gözlerle baktı. Tren aniden öyle bir hızlandı ki, tekerleklerin raylara sürtünme sesi kulakları tırmalayan bir çığlığa dönüştü. Işıklar kırpışmaya, vagonun tavanından eski, çürümüş ahşap kokusu yayılmaya başladı. Kaçacak hiçbir yer yoktu; tren onları karanlığın kalbine doğru sürüklüyordu.